Blog: Evert en Annemiek

Bloemencorso en wagenbouwen hoort bij Lichtenvoorde net als het een hartje past bij IK HOU VAN JOU.
Als je dan als 15 jarig meisje langs de kant van de weg de optocht staat te kijken en er dan opeens wel een hele leuke jongen naast één van de bloemenwagens loopt denkt Annemiek al: Later wil ik ook zo’n leuk vriendje!

En zo zien ze elkaar in een uitgaansgelegenheid en het komt maar niet tot een gesprek. En gek genoeg wél op MSN. Uren werd er geklets alsof ze elkaar al jaren kenden. Toen de carnaval dan ook in het land was en jullie allebei naar City Lido gingen, mooi verkleed, kon het feest beginnen! En als er  dan elke tien minuten een vriend langskomt bij Evert met dezelfde vraag: Én is het al wat? Kon het dan ook niet lang meer duren totdat ze uiteindelijk dan toch verkering kregen. Tja en dit alles is alweer 13 jaar geleden.

Als ik Evert vraag waarom is Annemiek nu het meisje waar jij voor haar gevallen bent?  Zijn eerste antwoord was dan ook! Kijk dan goed, het is gewoon een prachtvrouw! En voordat ik het in de gaten heb, liggen ze allebei in een deuk! Iets wat ook kenmerkend is voor dit vrolijke stel. Er valt elke dag wel wat te lachen samen! Hoe mooi is dat?

Het betekend letterlijk “thuiskomen” bij elkaar. Het elkaar aanvoelen, begrijpen, elkaar in de waarde laten en elkaar helpen waar nodig! Of het nu een grote verbouwing is of er moet weer eens iets uitgevoerd worden in huis, wat de één bedenkt, voert de ander letterlijk uit! Wat een prachtige balans!
Ook hebben ze er voor gezorgd dat de ander veel meer kan dan dat hij /zij denkt dat hij of zij kan. Zo leert Annemiek letterlijk hoe het is om met een cirkelzaag om te gaan, tijdens de verbouwing hebben ze allebei de handen meer dan uit de mouwen gestoken.  Al liggen ze soms in een deuk omdat de maten, die afgezaagd moeten worden, nogal eens per abuis omgedraaid worden!  Teamwork heet dat! Als je met elkaar kunt werken en daarnaast lief en leed delen dan is dat de perfecte basis voor een goede relatie.
Alles blijkt op z’n plaats te vallen en aangezien Annemiek al een paar keer had aangegeven dat het toch wel de taak van een man zou zijn om de vrouw ten huwelijk te vragen , kon ook Evert er gevoelsmatig  niet meer omheen! Want hij wou niets liever dan dat zijn meisje zijn vrouw zou worden.
En zo  komt  Annemiek thuis van een  vriendinnen weekendje!  Dan vind zij in huis allerlei briefjes en chocola, die er letterlijk voor zorgen dat ze in haar eigen huis op onderzoek uit moest!  Tja dan is de verassing toch nog groot als dan uiteindelijk de vraag komt: Wil je met me trouwen? En even later gaat Evert dan door de knieën met een prachtige ring in zijn handen.

Het is eigenlijk een droom, voor de muzikale Evert, eens op te treden op een groot podium. Hij heeft zich het gitaar spelen zelf aangeleerd, en speelt dan ook in een bandje. Het mooiste en meest dankbare publiek zit dan bij jouw eigen trouwceremonie. En zo speelt hij tijdens de ceremonie letterlijk een liedje voor zijn meisje! Ik kreeg ook kippenvel en voelde ook een traan aankomen van pure ontroering!  Wat een prachtig gebaar en iedereen was dan ook muisstil.
Met de tekst : In een groot huis passen veel mensen die ff willen schuilen, geven ze al aan dat zij plek hebben voor elkaar en voor veel vrienden en familie! Deze tekst hangt dan ook in huis! En die sfeer ademen ze allebei uit!

Lieve Evert en Annemiek! Ik hoop dat alle dromen die jullie hebben voor de toekomst uitkomen! Een groter huis, met een oprit en een bad! En ik hoop dat ik jullie in de toekomst nog regelmatig tegenkom met een paar prachtige kindjes!
< Terug